اولین تاثیر داروی متفورمین در روده است نه درجریان خون
19 اوت 2015- تاثیراصلی داروی رایج دیابت "Metformin" در روده رخ می‌دهد نه در جریان خون، موضوعی که بیش از نیم قرن، دانشمندان درباره ی آن اختلاف نظر داشتند.
محققان می گویند: این یافته ها، نوع جدیدی از متفورمین را به 40 درصد از بیمارانی که در حال حاضر نمی‌توانند در خط اول درمان خود از این دارو استفاده کنند، معرفی می کند.
تقریباشصت سال پیش برای اولین بار، داروی متفورمین برای درمان دیابت نوع2 معرفی و عرضه شد و اکنون خط اول درمان برای بیمارانی است که به تازگی بیماری دیابت نوع 2 در آنها تشخیص داده شده است. این مطالعه شواهد محکمی در مورد تاثیر متفورمین بر روده فراهم نمود.
نتایج این مطالعه از مرحله اول و دوم بررسی"MetforminDR" حاصل شد، در این نوع متفورمین، آزاد شدن دارو با تاخیر صورت می گیرد. این دارو بمنظور هدف قرار دادن بخش پایینی روده و محدود نمودن ورود دارو به خون طراحی شده است.
John Buse نویسنده ی ارشد این مقاله و مدیرمرکز مراقبت دیابت در دانشکده ی پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی می گوید: آزمایش‌ها کلینیکی ما نشان می‌دهد کهMetforminعمدتادر بخش پایینی روده عمل می کند، این موضوع درست مخالف با نیم قرن تفکر دانشمندان در مورد نحوه ی عملکرد این دارو است.
اصلی ترین دلیل عدم استفاده از داروی متفورمین توسط همه ی افراد دیابتی، تجمع مقادیر زیادی دارو در خون بیماران دیابتی مبتلا به نارسایی کلیوی است، این موضوع می‌تواند منجر به لاکتیک اسیدوز شده و حیات فرد را تهدید نماید.
دکتر Buseمی گوید: این مطالعه نشان می دهد داروی Metformine DRدر بخش پایینی روده آزاد می شود، بدین ترتیب میزان ورود متفورمین به خون به طور قابل توجهی کاهش می یابد و این در حالی است که تاثیرات دارو در کاهش قند خون حفظ می شود، به همین دلیل داروی Metformine DRممکن است برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که به اختلال عملکرد کلیه ها نیز مبتلا هستند، گزینه ی درمانی مناسبی باشد.
درمرحله ی اول این مطالعه، روزانه یک دوز از متفورمین تاخیری با متفورمین معمولی(Metformine IR) و متفورمین پیوسته رهش(Metformine XR) در 20 داوطلب سالم با یکدیگر مقایسه گردید. میزان متفورمین موجود در جریان خون، پس از درمان با متفورمین تاخیری حدود نصف میزان متفورمین پس از درمان با متفورمین معمولی(Met IR) و متفورمین پیوسته رهش بود.
در مرحله ی دوم مطالعه، دوزهای متفورمین تاخیری با دارونما یا متفورمین پیوسته رهش در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با هم مقایسه گردید. توانایی ظاهری متفورمین تاخیری، 40 درصد در مقایسه با Metformin XR در این بیماران افزایش یافت.
تاثیر Metformine DR در کاهش سطح گلوکز پلاسما در مقایسه با دارونما در طول 12 هفته درمان، به لحاظ آماری قابل توجه و پایدارتر بود.
درمان با متفورمین تاخیری، عموما قابل تحمل بوده و عوارض جانبی آن مشابه با سایرانواع متفورمین موجود در بازار است.
فاز دوم این کارآزمایی تصادفی شامل 240 بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در چندین مرکز مطالعاتی بودو در این مرحله به بیماران یک بار در روز دوزهای 600 ،800 یا 1000 میلی گرم از متفورمین تاخیری یا پلاسبو (بیماران در این مرحله از نوع داروی خود بی اطلاع بودند) و یا 1000 یا 2000 میلی گرم در روز از متفورمین پیوسته رهش(بیماران از نوع دارویی که مصرف می کردند، مطلع بودند) داده شد.
نتایج این تحقیق درمجله ی Diabetes Careمنتشر گردید .
منبع: